ΦιλοSόfa

Τα γεγονότα της Θεσσαλονίκης και η διαστροφή

Το περιστατικό ομαδικού βιασμού που έγινε στην Θεσσαλονίκη, σε βάρος της 24χρονης Γεωργίας, προβληματίζει για άλλη μια φορά την ελληνική κοινωνία. Ένα ακόμα περιστατικό διαστροφής. (1)

Με αφορμή λοιπόν την γενναία απόφαση της Γεωργίας να μιλήσει - μία απόφαση που ίσως αποτρέψει άλλους βιασμούς που πιθανόν θα συνέβαιναν - αξίζει να προβληματιστούμε: τι στο καλό συμβαίνει;

Οι δολοφονίες και οι βιασμοί που λαμβάνουν χώρα σε όλη την Ελλάδα τα τελευταία χρόνια, αλλά και στον υπόλοιπο κόσμο, φανερώνουν μία κατάπτωση του ανθρώπου. Μία διαστροφή και μία ηθική παρακμή δίχως πάτο.

Μπορούμε πολύ εύκολα να αποδίδουμε ευθύνες όπου βρούμε. Στην πανδημία και στον πολύχρονο εγκλεισμό, στο πώς είχε ντυθεί η κοπέλα που βιάστηκε, στο ένα φύλο αποκλειστικά, στους πλούσιους αποκλειστικά κ.ο.κ Λογικό είναι βέβαια. Η αναζήτηση εξιλαστήριου θύματος και η ανάγκη εύκολη εύρεσης των αιτιών είναι ανθρώπινες. Ωστόσο πιστεύω ότι το πρόβλημα βρίσκεται πιο βαθιά.

Βρίσκεται στην ψυχή του ανθρώπου. Το πρόβλημα είναι αυτό που ανέφερε πριν από περίπου έναν χρόνο ο κύριος Ελευθέριος Ανδρώνης: ”Οι σεξουαλικές παρεκτροπές, οι παραφιλίες, οι παρενοχλήσεις, είναι όλα αποτελέσματα βαθιάς νοσηρότητας της ψυχής του ανθρώπου. Μια απονεκρωμένη ψυχή που έχει στείλει τον Θεό στην «εξορία», ασεβεί και ασελγεί επάνω στον συνάνθρωπο, την ίδια στιγμή που θεοποιεί τη σάρκα του θύματος του”. (2)

Έχουμε καταργήσει κάθε έννοια ηθικής και κάθε φραγμό. Αν το σκεφτούμε, ακόμα και ο Παράδεισος, ο κήπος της Εδέμ ήταν περιφραγμένος και είχε κάποια όρια.(3) Σήμερα τα όρια αυτά έχουν επεκταθεί τόσο που αποκτηνωνόμαστε ψυχή και σώματι.

Και χρησιμοποιώ α’ πληθυντικό για να μη βγάλουμε τον εαυτό μας στην απέξω. Μπορεί να μην έχουμε προβεί σε τέτοιες αποτρόπαιες πράξεις όπως ο βιασμός ή η δολοφονία, αλλά εκδηλώνουμε και εμείς τα συμπτώματα αυτής της ηθικής κρίσης σε μικρότερες δόσεις. Για παράδειγμα, αποτέλεσμα αυτής της κρίσης είναι η συχνή ανθρωποφαγία στα social media που μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων εκδηλώνει. Ένα άλλο παράδειγμα, είναι ότι με αφορμή την πανδημία, αντιμετωπίζουμε τον συνάνθρωπο ως απειλή, ως εν δυνάμει μολυσμένο, ψεκασμένο, μπολιασμένο αντίστοιχα κτλ. Και το ότι βγάζουμε τον εαυτό μας στην απ’ έξω σε αυτή την κρίση είναι αυτό που ίσως κάνει τα πράγματα χειρότερα. Ότι πιστεύουμε ότι εμείς είμαστε οι δίκαιοι και οι ηθικοί. Εμείς είμαστε πάντα οι αθώοι και οι καλοί της υπόθεσης.

Αυτό προφανώς δεν σημαίνει ότι δεν θα λέμε τα πράγματα με το όνομά τους. Ο βιασμός είναι βιασμός και η δολοφονία δολοφονία. Το ότι και εμείς κάνουμε λάθη δεν σημαίνει ότι δεν θα καταδικάσουμε τέτοια φαινόμενα μίσους και ανωμαλίας. Σημαίνει πως πρέπει να κατανοήσουμε ότι το πρόβλημα έγκειται στην ψυχή του ανθρώπου. Και όσο αγνοεί την αρρώστια της ψυχής του ο άνθρωπος, τόσο αυτή θα τον εκδικείται.

“Τα πάθη του τον κατακυριεύουν, γιατί δεν υπάρχει στη ζωή του ο παράγοντας Θεός, για να του υπενθυμίσει τα όρια της ελευθερίας του. Δεν έχει πια έναν ακλόνητο οδηγό που θα του ορίσει πού τελειώνει η ανθρωπιά και πού ξεκινά η αποκτήνωση. Η συνείδηση είναι μεν ένα ισχυρό ηθικό φρένο που υπάρχει σε όλους τους ανθρώπους (ανεξαρτήτως αν πιστεύουν στον Θεό ή όχι), αλλά μπορεί εύκολα να ισοπεδωθεί κάτω από τον οδοστρωτήρα του «ΕΓΩ» μας.

Δεν είναι άνθρωποι «που γεννήθηκαν έτσι». Είναι άνθρωποι που έγιναν έτσι. Που επέτρεψαν στον εαυτό τους να εξελιχθεί έτσι. Η ρίζα του κακού κρύβει την ύπαρξή της στην προαίρεση του ανθρώπου, και όχι στην ίδια τη φύση του. Η αληθινή φύση του ανθρώπου έχει προορισμό αφθαρσίας και θέωσης, μέσω της καταστολής των παθών που μας κρατούν δέσμιους στην «θανατίλα» της ύλης.


Όλες οι αρετές που ψάχνει απεγνωσμένα η κοινωνία μας σήμερα εν μέσω τόσων σκανδάλων, μπορούν να αντληθούν από αυτήν ακριβώς τη στάση ζωής. Η αγάπη, η δικαιοσύνη, η τιμιότητα, η συναισθηματική ισορροπία, ο σεβασμός στον συνάνθρωπο, η ευγένεια, η ισότητα και όλες οι άλλες αρετές, βρίσκονται σπαρμένες στον δρόμο της μετάνοιας και της αληθινής εν Θεώ ζωής.” (2)

Παραπομπές:

1) https://www.protothema.gr/greece/article/1201787/kataggelia-viasmou-sti-thessaloniki-i-tragiki-istoria-tis-24hronis/
2) https://www.sportime.gr/apopseis/elliniko-metoo-i-diastrofi-ine-apomakrinsi-apo-to-agatho-opos-to-skotadi-ine-apomakrinsi-apo-to-fos/
3) «Παράδεισον εν Εδέμ». Ο τόπος τον οποίο ο Θεός προορίζει για κατοικία του πρώτου ανθρώπου ονομάζεται παράδεισος. Έτσι αποδίδει η μετάφραση των Ο΄ το κοινού γένους εβρ. ον.gan, που σημαίνει κήπος και μάλιστα περιφραγμένος. Ο όρος παράδεισος είναι εξελληνισμένος τύπος της περσικής (αρχαίας Βακτριανής) λέξης pairidaeza, που δηλώνει αρχικά έναν περιφραγμένο χώρο και αργότερα έναν τόπο αναψυχής. Εισάγεται δε στην εβραϊκή με τη μορφή pardes, που απαντά στην Π.Διαθήκη και δηλώνει επίσης περιφραγμένο χώρο και ειδικά κήπο.
Πηγή:https://www.sostis.gr/blog/item/870-o-xamenos-paradeisos